عاشقانه 102

باز من و پنجرهی رو به باغ . . . و انارهایی که از فرط نبودنت، ترک برداشتهاند . . . باز من و خاطرهی بچگی هایی که پشت درخت های پربار انار گم میشد و رد پایی که تو را، تاپشت پرچین های باغ، برای همیشه پنهان می کرد . . .